vrijdag 25 december 2015

Jesus Christ Superstar Ted Neeley


Jesus Christ Superstar (de filmversie van de rockopera), was mijn eerste kennismaking met het fenomeen musical. En toen ik deze hoorde was ik voor altijd verknocht. 

In die tijd, ik zat nog op de lagere school, luisterden we nog naar LP's. En ik heb ze grijsgedraaid. Rond Kerst en Pasen plukte ik de dubbel album van JCS uit de kast en sloop de trap op naar mijn slaapkamer om de twee platen te draaien en te draaien en te draaien en te draaien. Mijn ouders werden er gek van en ik kon er geen genoeg van krijgen. Ook niet van de prachtige foto's in het album. Die foto's van Ted Neeley als de ultieme personificatie van Jezus. Als er ooit een man genaamd Jezus heeft rondgelopen op deze aardbol dan moet het iemand als Ted Neeley geweest zijn. 

Al snel kon ik alle nummers meezingen. Al wist ik op die jonge leeftijd nog niet precies wat het allemaal betekende. Toen was het vooral de muziek en de passie waarmee het door het artiesten werd gebracht wat me aangreep. Naarmate ik ouder werd begreep ik ook met hoeveel liefde en integriteit Tim Rice en Andrew Lloyd Webber het verhaal met de muziek van die tijd hadden samengebracht tot deze unieke productie.

Ik moet ongeveer begin twintig zijn geweest toen de rockopera voor het eerst op televisie werd uitgezonden. Voorheen heerste er nogal wat toeboe's rond deze versie van het passie verhaal. Jezus die werd neergezet als een normale man van vlees en bloed. Een man met twijfels en zwakheden. Met name zijn relatie met Maria Magdalena die niet paste in het beeld van Jezus toentertijd. Gelukkig werd het taboe door de publieke zender doorbroken. 


Een aantal jaren later, ik had inmiddels de dubbel cd gekocht, leerde ik Perry kennen. Die gelukkig mijn passie deelde. Zijn eerste musical ervaring was de Hongaarse versie van Sissi. Maar toen ik hem kennis liet maken met Jezus Christ Superstar was ook hij compleet verkocht. Hoe vaak hebben we thuis en onderweg ergens naartoe in de auto de musical samen meegezongen. Hoe vaak hebben we de film samen gezien (we hebben uiteraard ook de dvd). Ik weet het niet meer. Maar hij blijft mooi en hij blijft boeien.

Een aantal maanden geleden deed zich de unieke kans voor om de theater versie van de film te zien in Den Haag, in het World Forum Theater. Met niemand minder dan Ted Neeley zelf in de hoofdrol. Perry en ik waren beiden ergens anders toen we dit hoorden. Maar we dachten hetzelfde. Hier moeten we naartoe. En dat hebben we gedaan. Dinsdag 22 december 's middags zaten we met spanning te wachten, op de tweede rij, zo dichtbij het podium dat we de artiesten bijna konden aanraken. Vanaf de eerste tot de laatste minuut was het prachtig. Meer dan prachtig zelfs. En Ted Neeley was fenomenaal. Hij speelt al langer de rol van Jezus dan Jezus zelf ooit geleefd heeft. Maar hij doet het nog steeds met zoveel passie, geloof en overtuiging dat je tot tranen toe geroerd wordt als je hem hoort zingen. Ik in ieder geval wel. Er gebeurde iets in de zaal vanaf het moment dat hij opkwam en zijn eerste woorden zong. Het was bijna sacraal. Halverwege de voorstelling kreeg hij een staande ovatie van het publiek. De show moest bijna 10 minuten onderbroken worden tot de zaal weer tot rust kwam. En ja hij is ouder geworden. Dat zie je en dat hoor je aan zijn stem. Maar misschien juist daarom komt het nog steeds zo overtuigend over. Na afloop duurde het applaus zo lang dat de artiesten er verlegen van werden en niet goed wisten wat ze moesten doen. 

Vlak voor het doek eindelijk viel keek Ted Neeley nog even de zaal in. Volgens Perry keek hij naar mij en zwaaide toen. Maar eerlijk gezegd geloof ik niet dat hij naar me zwaaide
Hij zegende me. 




woensdag 16 december 2015

The week on Instagram; 7 weeks on Intagram

Het zijn drukke weken geweest met de lancering van FBLS december issue 2015, Sinterklaas, de voorbereidingen voor kerst, tassen maken, selfies maken, fotoshoots, diploma's halen, sporten en nog veel meer. De wekelijkse update met Instagram foto's is er daarom een beetje bij in geschoten. Maar dat betekent niet dat het fotologboek er niet is.

Week 44 tot en met 50 in 88 foto's.


donderdag 10 december 2015

Fan di Fendi





Fendi is absoluut een van mijn favoriete labels als het gaat om tassen en kleding. Helaas past dit meestal niet, of eigenlijk nooit, binnen het door mij te besteden budget. Maar gelukkig, met de hulp van Sinterklaas, heb ik een andere manier gevonden om Fendi te dragen; Fan dit Fendi. Wil je meer weten over deze heerlijke geur? Lees dan FBLS december issue 2015.

donderdag 3 december 2015

Voetbalmoeder

Ooit speelde ik voetbal met de jongens op school en ooit kende ik alle spelers van wat toen nog de Eredivisie heette. Ooit heb ik eens een relatie gehad met een vriend van een speler van Willem II en gingen we op zondag naar het stadion om hem te zien spelen. Maar verder dan dat is mijn carrière als voetbalvrouw niet van de grond gekomen. Ik had ook niet echt die ambitie. Al had ik wel de juiste interesses; fashion.

Nu ben ik moeder en heb ik een zoontje die graag wil voetballen. Hij weet nog niet zeker of ie nu voor PSV of voor Ajax moet zijn maar hij wil voetballen, bij Berghem Sport. Dat dan weer wel.
Een paar weken geleden heeft hij zijn eerste training gehad en ik moet zeggen ik was blij verrast. Hij weet niet alleen verrassend goed met de bal om te gaan maar hij snapt ook nog eens de bedoeling van het spel. En dat is al heel wat als ik het vergelijk met een paar andere kinderen die een beetje verdwaasd over het veld huppelde en druk bezig waren met vooral de bal vermijden. Waarmee ik echt niet wil zeggen dat mijn zoon een stervoetballer wordt.

Met de eerste training van Brun is ook mijn carrière als voetbalmoeder begonnen. En dat betekent in ieder geval iedere woensdag langs het veld als de Kabouters of F'jes aan het trainen zijn. En dan na de winterstop op zaterdag ochtend langs de zijlijn tijdens wedstrijden. Om het nu regent of sneeuwt of stormt. De taak van voetbalmoeder moet je niet licht oppakken en serieus nemen. Bij dat veld, in de modder, tussen al die andere vaders en moeders moet je goed voor de dag komen. Daar ga je niet zomaar staan. Dat doe je in stijl. Dus toen ik deze regellaarzen van Glamorous voorbij zag komen dacht ik direct; die moet ik hebben. Want een beetje glitter en glamour langs de lijn hoort er nu eenmaal bij.

Ja die nieuwe carrière bevalt me wel. Voetbalvrouw, voetbalmoeder het maakt niet uit. Een ding hebben we allemaal gemeen. Zodra er voetbal voor staat hebben we automatisch verstand van mode. Dus dat zit wel goed.