maandag 30 juni 2014

De week in Instagram; week 26

De week begon met Oranje en eindigde met Oranje. De kwartfinale hebben we inmiddels bereikt. De Leeuwen van Louis lijken niet te stoppen. Maar er gebeurde nog meer op deze wereld en in en rondom Berghem.

Maandag; Bo was er al vroeg klaar voor. Maandag ochtend was ze al helemaal klaar voor de wedstrijd. Toen het eindelijk zover was ging ze liever buiten spelen met kinderen uit de straat. Samen met Brun. Wel voetballen natuurlijk. De nieuwe generatie spelers wordt in de straten van Berghem klaargestoomd. Brun had ook nog een nieuw werkwoord bedacht. Goalen, tsja waarom ook niet. Daar komt het uiteindelijk op neer. Wie het meeste goalt heeft gewonnen. En schiet je de bal in het verkeerde doel dan ben je af. Het leven is zo simpel. En zo dachten invallers Memphis en Leroy er ook over. De invallers maken het bij oranje.

Dinsdag; Lelies, ik blijf ze mooi vinden en graag fotograferen. Deze zat in de bos bloemen die ik voor mijn verjaardag had gehad. Ik kon het gewoon niet laten om er een foto van te maken.

Woensdag; 's Morgens coaches dag op school en 's middags samen met Bo naar de stad om eindelijk mijn rijbewijs te laten verlengen. En wat een geoliede machine daar zeg. Van tevoren een afspraak maken en gewoon niet hoeven wachten. Nou  ja, heel even dan. omdat ik zelf te vroeg was. En ook aan de kleintjes is gedacht.
Perry is drie dagen thuis om te leren. Dat merk je meteen. En dan valt ook meteen op hoe vader en dochter op elkaar lijken. The Chaos Squad.
Soms kan eten zo onverwacht mooi zijn. Food art.

Donderdag; pannenkoeken eten. Lekker, makkelijk en snel. Soms lijkt het ook nog ergens op. Een robot bijvoorbeeld.
En natuurlijk de openbaring van het jaar door Brun: mama, weet je wat ik het lekkerste vind aan poedersuiker? Dat witte.

Vrijdag; mijn nieuwe hobby, wandelen met Endomundo. Deze keer naar Koolwijk en weer terug. In het kleine dorpje staat dit prachtige kunstwerk. Dat moest gewoon voor eeuwig vastgelegd worden.

Zaterdag; examendag van Perry. 's Middags zagen we elkaar en de kinderen bij de zandsculpturen in Oss. Een prachtige expositie. Leuk voor jong en oud.
's Avonds onder het genot van lekker eten en drinken bij opa en oma voetballen kijken. Een zenuwslopende wedstrijd tussen Brazilië en Chili. Uiteindelijk werd deze door strafschoppen in het voordeel van het thuisland beslist.

Zondag; mijn peettante werd vandaag 60 jaar en dat werd groots gevierd. Met heerlijk eten en drinken. En natuurlijk de wedstrijd van Oranje tegen Mexico. De ontknoping kwam aan het eind. Brun was helaas ziek en is met Perry meteen bij aankomst weer naar huis gebracht. Bo heeft zich prima vermaakt met de buurmeisjes. En aan het einde ook nog even een duik genomen in het zwembad. Warm was het niet maar ze is er wel drie keer ingegaan, de bikkel. Op weg naar huis in de auto was ze helemaal op.














donderdag 26 juni 2014

Juweeltjes uit mijn boekenkast 4 Het Lelijke Jonge Eendje

Ik hou van prentenboeken.Met die prachtige kleurrijke platen erin. Die prachtige platen die een verhaal ondersteunen of het soms al bijna helemaal vertellen. En ook mijn kinderen zijn er dol op. Dus als het even kan koop ik ieder jaar met de Kinderboekenweek zo'n mooi prentenboek. De kinderen zijn nu nog op een leeftijd dat de simpel vertelde verhalen, met de korte zinnen en veel herhaling, hen nog boeien. Maar ik denk dat ik er zelf nooit genoeg van zal krijgen.

Dit juweeltje is eigenlijk al een heel oud prentenboek. Het verhaal van het Lelijke Jonge Eendje is natuurlijk nog ouder maar in deze uitvoering extra mooi. De illustraties zijn litho's, gemaakt door de Nederlandse prentkunstenaar Theo van Hoytema. De originele versie dateert van 1893. De herdruk waar ik het hier over heb is van 1970. Maar het heeft nog wel een aantal jaren geduurd voor ik het vond bij een tweedehands boekenmarkt in het provinciehuis in Den Bosch. Het zal inmiddels zo'n 10  jaar geleden zijn. Exact weet ik het niet meer. Maar in het boek staat een tweedehands EUR prijs vermeld. Dus langer dan 13 jaar is het niet geweest.

Toeval wilde dat mijn ouders en ik een paar maanden voor die bewuste tweedehands boekenmarkt naar het Gemeentemuseum Den Haag waren geweest voor een tentoonstelling waar ook wat werk van Hoytema te zien was. De kleine bij expositie ging over de vogelprenten van deze kunstenaar. Mijn moeder en ik waren beiden zeer gecharmeerd van zijn werk.Het gemeentemuseum heeft trouwens werk van Hoytema bij haar topstukken zitten.

Een paar maanden later gingen we dus, traditiegetrouw, naar de jaarlijkse tweedehands boekenmarkt in Den Bosch. Heerlijk vond ik het om langs al die kraampjes te slenteren op zoek naar iets. In die tijd vooral naar uitbreiding van mijn Olaf J de Landell collectie en naar mooie kunstboeken. Maar soms liep ik wel eens tegen iets aan waar ik helemaal niet naar op zoek was. Iets zoals dit boek bijvoorbeeld. Sommige mensen geloven niet in toeval maar in het lot. Waren we nooit naar het gemeentemuseum in Den Haag geweest dan weet ik niet of dit mooie prentenboek me ooit was opgevallen tussen al die duizenden boeken in die kraampjes. Maar op dat moment wel. En het was nog in prachtige staat ook. Dus was het toeval of was het voorbestemd dat ik dit exemplaar vond. Wat het ook is geweest, ik heb het en met een mooie herinnering erbij. Een echt juweeltje.




dinsdag 24 juni 2014

Nieuwe helden, in het hart van de tour

Vrijdag 20 juni heb ik samen met mijn vader, geheel onverwacht, in de Groene Engel in Oss de documentaire Nieuwe Helden - In het hart van de Tour gezien. 
Nieuwe helden is het unieke inside-verhaal van een wielerploeg die wil bewijzen dat je ook zonder doping kunt winnen. Dicht op de huid, in cinema vérité stijl, volgt de film van Dirk Jan Roeleven het jonge sprinters team van Argos Shimano. Het team en zijn kopman Marcel Kittel schrijven geschiedenis. Niet alleen wint Argos de eerste etappe, waarmee ze de gele trui pakken, maar ook nog drie andere etappes. Voor de renners is deze tour echter een ware uitputtingsslag. 
De documentaire laat afwisselend beelden zien van de renners in de verschillende etappes tijdens de tour en hun leven rondom de etappes. In hotelkamers, op de massagetafel, tijdens ontbijt, inschrijving en op het podium. De tour is winnen en verliezen, vreugde en pijn, kameraadschap en leiderschap. En dat laat deze film allemaal zien. 
Wat mij vooral raakte was de eerlijkheid en realiteitszin van deze jonge jongens die een paar jaar leven in deze jongensdroom die prof wielrennen heet. Ze praten over hun helden en hoe zij de sport zien zonder doping, zonder hulpmiddelen. Een schone sport met schone renners die weer gaat over de sport en het spel. Maar ze zijn ook realistisch in de zin dat ze weten hoe groot de druk kan zijn als de belangen groot zijn. En wie is sterk genoeg om die druk te weerstaan. Niemand kan in de toekomst kijken.
Ik denk dat alle renners, maar ook andere sporters, bij de start van hun carrière uitgaan van succes zonder verboden middelen. Van eerlijk winnen en verliezen. Maar wat als blijkt dat je jongensdroom in duigen valt, dat je net niet goed genoeg bent. Dat alles waar je op hoopte niet uitkomt, alles waar je zoveel voor hebt gelaten. Wat doe je dan. Zolang als alles goed gaat zijn keuzes makkelijk te maken. Waar wat als het tegenzit. De helden van tien, twintig jaar geleden hebben ooit voor die keuzes gestaan en toen helaas de verkeerde gemaakt.
Deze film gaat over jonge jongens die nog volop dromen over hun toekomst in de sport. Maar ze weten ook dat de sport nieuwe helden nodig heeft die het publiek weer laat geloven in wat ze ziet. Laten we hopen dat deze generatie helden over tien jaar geen gevallen engelen blijken te zijn.  
Het is een verrassende avond geworden in de Groene Engel met een prachtige film en leuke interviews met de producer en cameraman. En aan het einde ook nog een signeer sessie. Natuurlijk heb ik een exemplaar van de gelimiteerde oplage weten te bemachtigen met een persoonlijke boodschap van de producer. Houd je van sport in het algemeen en van wielrennen in het bijzonder dan zou ik deze film zeker gaan kijken als het kan. Hij is zeer de moeite waard.
Was gesigneerd; het meisje dat van films, mountains en bikes houdt.



maandag 23 juni 2014

De week in Instagram; week 25

De week begint pas als oranje moet spelen op het WK. Deze week begon dan ook op woensdag.

Woensdag; de dag sportief begonnen met een wandeling van een uur door Berghem en Herperduin. 's middags was ik onverwacht kindloos. Brun was met opa en oma een dagje naar Madurodam en Bo had afgesproken bij een vriendinnetje. En wat doe je dan. Ik wilde een film kijken maar kreeg het niet voor elkaar om geluid bij de beelden te produceren. En naar een stomme film gaan zitten kijken dat is zo 1900. Dus besloten om mijn FFC opdrachten maar eens op te pakken. Dat was dus een middagje doorbrengen in  mijn kledingkast en selfies maken. Opdracht 8 staat inmiddels op deze blog. nadat ik Bo had opgehaald van haar playdate was het de hoogste tijd om ons op te maken voor de wedstrijd. Na een simpele doch voedzame maaltijd moesten we ons uiteraard in ons tenue hijsen. En nog meer selfies maken. En wat een wedstrijd was het. Geen mooi voetbal maar spannend was het wel. Oranje tegen de Socceroos. Uiteindelijk werd het gelukkig 2-3 voor Nederland. O.a. mogelijk gemaakt door Memphis Depay.



Donderdag; soms wordt je door een winkel onverwacht blij verrast. Door de Bruna bijvoorbeeld. Ik had er ter mode inspiratie een paar tijdschriften gekocht. Of ik een gratis boodschappentas wilde. Ja dat wilde ik wel. Van zoiets word je toch helemaal vrolijk.

Vrijdag; met pa onverwacht naar de film. Via een vriend kaartjes gekregen voor de film Nieuwe Helden, In het hart van de tour. Mooie documentaire over een nieuwe wielerploeg die het anders wil doen (lees dopingvrij) en 4 etappes wint in de Tour de France van 2013. De film werd getoond in de Groene Engel. Vooraf en achteraf werden de producer en cameraman geïnterviewd. En na de film was er ook een signeersessie door hen van de beperkte oplage van het bijbehorende filmboek. Natuurlijk heb ik een oplage weten te bemachtigen met een persoonlijke opdracht van de producer.

Zaterdag; Perry was de hele dag naar school. Dus ben ik met de kinderen na het zwemmen even de stad in gegaan om taart te kopen voor zondag. Natuurlijk even wat drinken bij eeterij vooraf en toe. Op ons vaste plekje. 's Middags fietsen met pa. Voor het eerst een foto kunnen maken van mijn fietsmaatje in actie. Hij reed niet de hele tijd voorop trouwens.
Na het avondeten bij opa en oma ook nog naar de verjaardag van de een goede vriendin. De kinderen mochten daar slapen in het grote bed. Ik zie een bepaald patroon in het gedrag  van Bo.

Zondag; mijn verjaardag gevierd. En wat een prachtige dag was het met mooi weer en leuke, lieve, originele, persoonlijke en handige cadeaus. De kinderen konden heerlijk buiten spelen en de volwassenen bijkletsen. Een zeer geslaagde verjaardag.










woensdag 18 juni 2014

FFC Update; opdracht * Something old, Something new

ik ben alweer bijna een half jaar op weg met mijn shopping sabbatical en het gaat me nog steeds goed af. Mijn winter garderobe is voor het grootste gedeelte naar achterin de kast verhuisd en verruild voor mijn zomergarderobe. Op een paar dingen na die ik ook in de zomer kan dragen. De keuze is iets minder reuze maar vooralsnog denk ik dat ik het wel red. Gelukkig had ik nog een zak van Max staan waar ik wat dingen heb uitgevist. Met het verstrijken van de maanden heb ik ook weer wat nieuwe opdrachten gehad van de FFC.

Something old? Something new?
Opdracht 8 is vooral gebaseerd op de psychologie van nieuwe en oude dingen. Want waarom voelen we ons zo zeker in nieuwe kleding en zo onzeker in oude. Ooit was die oude kleding nieuw en vonden we het fantastisch staan en heerlijk zitten. En is die oude kleding wel echt zo oud en gedateerd. De opdracht is dan ook om mezelf in een (relatief) nieuwe outfit en een 'oude' outfit te hijsen, er een foto van te maken en zowel de oude als de nieuwe outfit met trots te dragen. Nou dat heb ik inmiddels gedaan. Zie hier het resultaat.

Opdracht voor jullie
Ik zeg niet wat oud is en wat nieuw. Want nu heb ik jullie hulp nodig. Kijk goed naar de outfits en laten me weten wat je ervan vind, hoe staat het mij en wat denk jij wat oud is en wat nieuw en vind je dat ik er in de oude outfit outdated uitzie? Of misschien wel in beide? Of kan het allebei nog prima?

Ik ben heel benieuwd wat jullie ervan vinden en in de volgende update laat ik je weten wat de oude en wat de nieuwe outfit was.



dinsdag 17 juni 2014

The Art of the Brick


Van 29 mei 2014 tot 14 september 2014 is in Amsterdam Expo de expositie The Art of the Brick te zien. Heb je vroeger veel met LEGO gespeeld en houd je van kunst en cultuur? Dan moet je deze echt even gaan bezoeken.


Deze geweldige tentoonstelling werd door CNN uitgeroepen tot één van de top 10 exposities ter wereld die je gezien moet hebben. Meer dan vijfenzeventig kunstwerken, opgebouwd uit ruim één miljoen LEGO-stenen zijn tijdelijk te zien in Amsterdam EXPO.

De man achter deze unieke en levensgrote bouwwerken van LEGO is de Amerikaanse kunstenaar Nathan Sawaya. Van een zes meter lang T-Rex skelet van 80.020 steentjes tot wereldwijd bekende kunstwerken van Da Vinci, Vermeer en Rembrandt in 2D en 3D, alles gemaakt van LEGO.
Als kers op de taart is aan de expositie een Play Zone toegevoegd waar kleine (én grote) bezoekers zelf creatief aan de slag kunnen met de bekende bouwsteentjes.
A creative trip down memory lane.







De week in Instagram; week 24

De week waarin het WK voetbal begon in Brazilië. En wat een begin voor Nederland.

Maandag; Pinkpop eindigde voor ons zoals het begon, met een hoosbui. Maar dat kon de pret van een zeer geslaagd weekend niet drukken.  Voor de kinderen hadden we Pinkpop een beetje naar Brabant gebracht. En wij zelf werden ook verrast met cadeautjes vanwege ons 7 jarig huwelijks jubileum. Terug in Berghem konden we omschakelen naar een nieuw evenement. Het WK voetbal. Ook ons deel van de straat was inmiddels versierd met oranje vlaggetjes.

Vrijdag; vanwege een training op dinsdag en woensdag in Leiden had ik deze week mijn mamadag op vrijdag. En wat een geluk voor mij want het was de afsluitende dag van de talentenweek op school. Alle ouders mochten vrijdag komen kijken naar hun talenten en wat ze hadden gemaakt of gedaan. Bo en Brun hadden o.a. Mandala's gekleurd. Maar Brun had ook nog een ander talent volgens hemzelf. Gitaar spelen. Wat hij thuis dan ook graag wilde laten zien.

's Avonds was het dan zover. De eerste WK wedstrijd voor Oranje, tegen Spanje. Volgens de experts (alle mannen op mijn werk en de rest van Nederland) zou het een moeilijke wedstrijd worden. Gelijk spel was zo ongeveer het hoogst haalbare. Maar niets was minder waar. Wat na ongeveer 20 minuten spelen een ramp leek te worden voor Oranje werd uiteindelijk een vernedering voor Spanje. Ingezet door Van Persie met een zweefduik achtig doelpunt. 1-5 was uiteindelijke eindscore. En dat smaakt naar meer.

Zaterdag; een uitje met de hele familie van Herpen- de Wit naar Amsterdam Expo voor de tentoonstelling The Art of the Bricks met werken van de Amerikaanse kunstenaar Nathan Sawaya. Veel jeugdsentiment, prachtige kunst en veel cultuur. En natuurlijk aan het einde grote bakken vol met blokken om zelf te bouwen. Zoals bijvoorbeeld dit mooie Holland House door oma Toos. Wie is er niet groot geworden met LEGO of DUPLO. Een mooie expositie voor jong en oud.

Zondag; Vaderdag. We hadden het eigenlijk de dag ervoor al gevierd omdat Brun er helemaal van overtuigd was dat het zaterdag al Vaderdag was. We konden hem met geen mogelijkheid overtuigen dat hij een dag te vroeg was. Nee hoor, echt niet. Want juffrouw Dorethea had gezegd nog drie nachtjes slapen. Een, twee drie. Gelukkig had moeder nog een cadeau achter de hand.
's Middags nog even naar de speeltuin. Waar de kinderen na afloop nog een paar mooie paardenbloemen voor papa en mama hebben geplukt. En 's avonds naar opa en oma van Herpen voor een uitgebreide BBQ.