maandag 25 november 2013

Sneak Preview cover foto FBLS december issue

Wil je weten wat dit is?

Kijk dan nu onder Headlines bij FBLS Writers Blog voor een sneak preview van de cover foto van FBLS december issue.

Zondag 1 december is het zover.
Stay tuned.

De week in Instagram; week 47

De week van heel veel Sinterklaas en al een beetje kerst.

Maandag; eindelijk mocht de schoen dan worden gezet. Al zat er niet voor iedereen een cadeautje in.

Dinsdag; Brun gaat met opa en oma op bezoek bij vrienden. Daar hebben ze echte hertjes, kangoeroes en ook veren. Net als op de pet van Zwarte Piet.

Woensdag; Perry is begonnen aan onze kerstboom.

Vrijdag; aan het einde van de werkdag hebben we vanuit de Van Lanschot Toren dit prachtige uitzicht. Zonnegloed op de ramen van het provinciehuis. Alsof het gebouw in brand staat.

Zaterdag; Tafeltje dekje. Wat mama kan, kan Bo ook. Wil je meer prachtige gedekte tafels zien. Houd deze blog dan in de gaten want zondag a.s. komt FBLS december issue uit.

Zondag; Sinterklaas viering van Van Lanschot in Toverland bij Sevenum. Met Toos de toverkol, Zwarte Piet en heel veel andere spannende dingen.


woensdag 20 november 2013

Vandaag is ROOD...

Wil je weten wat dit is?

Blijf dan mijn blog volgen en houdt
FBLS Writers Blog in de gaten.

Want volgende week zondag,
1 december,
is het zover.

zondag 17 november 2013

De week in Instagram; week 46

 De week dat Diewertje Blok weer op TV is. Oftewel, Sinterklaas komt eraan.

Maandag; de temperatuur daalt gestaag. Tijd om 's avonds de openhaard aan te doen.

Dinsdag; mozaïek atelier. Bo heeft samen met een vriendinnetje geknutseld. Omdat het dinsdag nog niet helemaal af was moest het vriendinnetje woensdag wel terugkomen natuurlijk.

Woensdag; koud maar zonnig weer. De kinderen kijken voor het naar school gaan nog even naar de video clip Little Pig, Little Pig van Green Jello. Voor de speeltuin was het helaas nog te fris. De Wadi lag er wel prachtig bij in die herfstige zon en zo vol met water. De Waterbuffel koestert zich.

Donderdag; kliekjesdag en daar kun je een heerlijke salade van maken.

Zaterdag; Het is een mistige dag. 's Middags naar de verjaardag van Loekje. Nichtje Nina gaat mee. Ook naar het wekelijkse eten bij mijn ouders. En wat een smakelijke verrassing had mijn moeder voor haar gemaakt.

Zondag; We beginnen de dag rustig met een uitgebreid ontbijt. Perry geniet van een plaatselijke lekkernij, anijs krol met speculaas. 's Middags de hectiek in bij Marvy's Speelwereld. Afgesloten bij de MC D. De kinderen waren moe maar voldaan...alle kinderen.


















dinsdag 12 november 2013

Fotoshoot

Zondag was het dan eindelijk zover. Het hele huis en gezin stond in het teken van de fotoshoot voor FBLS december issue. En het is wederom gelukt met de weinige middelen die we tot onze beschikking hebben. Al leren we iedere keer weer wat bij als het gaat om technieken en handigheidjes. Zoals bijvoorbeeld de voordelen van een zwart doek als achtergrond of het gebruik maken van natuurlijke lichtinval. Wederom ben ik best wel tevreden met het resultaat. En geloof me, als het gaat om foto's van mezelf dan ben ik heel kritisch. Maar ik kan altijd rekenen op Perry mijn favoriete fotograaf.
Een coverfoto en twee fashion fotoshoots is het resultaat. Met als extra's een paar leuke foto's van de kinderen. Want als mama een fotoshoot doet, dan de kinderen ook.

Het uiteindelijke resultaat kun je eind november zien als FBLS december issue via deze blog wordt uitgegeven. Maar hier alvast wat foto's die het niet hebben gehaald. Om in de stemming te komen.

STOUT, FBLS, BLOND en ANTIGLAMOUR

Vriendinnen die elkaar de vriendschap verklaren en die de rest van de wereld willen laten delen in die vriendschap.

Vandaag werd het boek Antiglamour van Carice van Houten en Halina Reijn bezorgd. En wat een leuk boekje. Boekje, dat mag ik zeggen want de dames noemen het zelf geloof ik een handzaam tafelboek. Een soort van kruising tussen een glossy magazine en een vriendinnenboekje. Het doet me weer heel erg denken aan FBLS magazine. Waar mijn vriendin en ik ook een stukje van ons leven lieten zien. Een kijkje in het verleden en heden met een knipoog naar de toekomst met mode en lifestyle als rode draad. Alleen zijn wij natuurlijk geen BN'ers.

Ik blijf het toch een beetje frappant vinden dat bekende mensen, mensen die regelmatig in de spotlights staan en volgens mij buiten die spotlights heel erg gesteld zijn op hun privacy, ons toch graag een kijkje laten nemen in hun privéleven.

Marlies Dekkers en Heleen van Rooy hebben het gedaan met STOUT. Al is het met die vriendschap niet helemaal goed afgelopen.
BLOND heeft het laatst gedaan met hun magazine en nu Carice en Halina met Antiglamour.

En misschien is dat wel de reden van dit soort boeken. De buitenwereld laten zien hoe gewoon beroemdheden eigenlijk zijn. Met hun eigen onzekerheden, onhebbelijkheden en kwaaltjes zoals wij gewone mensen. Dat het niet allemaal glitter en glamour is. En dat is dan meteen de tegenstelling met FBLS. Waarin wij gewone stervelingen graag lieten zien dat ons leven wel een beetje glamour kan zijn.

Antiglamour is een leuk boekje dat je gemakkelijk in je tas stopt om het af en toe eens tevoorschijn te halen en een stukje te lezen. Of om op tafel te leggen en er lekker in te bladeren. En is het uiteindelijk niet gewoon de droom van alle vriendinnen om ooit een keer je eigen Glossy of Style Bijbel uit te geven?

zondag 10 november 2013

De week in Instagram; week 45

 Week 45, de week van onbetaalbare momenten en veel creativiteit.

Maandag; Première van Het Diner in Tuschinski in Amsterdam. En ik was erbij, samen met de Soprano's. Ik heb er al veel over geschreven op deze blog. Maar nu is het echt Einde.

Dinsdag; Een creatie van Bo. De namen zijn geïnspireerd op de personages Schorri en Morri uit de animatiefilm 'Hoe tem je een draak'.
De twee beertjes zijn een grapje van mijn kinderen. Mediteer beer zoals ik ze heb gedoopt. Of Yogi bears naar een idee van een goede vriendin.

Woensdag; Voor FBLS december issue. Om alvast in de kerstsfeer te komen.

Vrijdag; Tijd om naar de kapper te gaan. Iedere keer weer een chaotisch maar gezellig half uurtje.

Zaterdag; De kinderpostzegels zijn er weer.
Heerlijke zelfgebakken appelcake van de plaat door mijn moeder.

Zondag; Voor de FBLS bag collectie 2014 en FBLS december issue.









dinsdag 5 november 2013

Het Diner deel 4; ...en de premiere avond

Een première avond van een film moet je eigenlijk minimaal 1x in je leven meegemaakt hebben. Het is zo'n uniek moment, ik kan er een boek over schrijven, om celebraties te spotten maar ook om filmsterren en beroemdheden gewoon aan het werk te zien. Want zo moet je het toch een beetje bekijken. De première van een film is net zoiets als het opleveren van een project. En de première avond is een beetje de friends and familie test, zoals wij dat bij de bank in goed Nederlands noemen. Het product is klaar, er kan niets meer aan worden veranderd. Je bent blij en misschien zelfs trots op het resultaat, maar nu moet je het loslaten en delen met de rest van de wereld. En de rest van de wereld begint bij de mensen die het dichts bij je staan. Dat was de sfeer die avond in de zaal. Er hing een bepaalde spanning. Die was te voelen. Bij iedereen. Ook bij de familie Schuurmans waar wij op wonderbaarlijke wijze tussen waren beland.

Maar laat ik bij het begin beginnen. De avond begon voor ons bij De Kroon. Een bar/restaurant op een enkele tientallen meters van het Tuschinski. Een hippe spot waar we zeker nog een keer naartoe gaan. Na een snelle borrel zijn we met het gehele bonte gezelschap naar het theater gelopen. Daar aangekomen stond het publiek en de pers al te wachten. Tijd voor het rode loper moment. Letterlijk 10 seconds of fame want langer dan dat was het rode tapijt niet. Maar toch. Het heeft wel iets als je met pers, publiek en acteurs aan de ene kant en bodyguards aan de andere kant van je een theater inloopt. In de lobby kregen we onze toegangskaarten en konden we eindelijk naar binnen.

Het Tuschinski is nog een echt theater met de pracht en praal van weleer. Het doet tegenwoordig alleen nog dienst als bioscoop. Maar het rijke verleden straalt je nog steeds tegemoet. En terwijl ik aan Perry's arm de ontvangstruimte instapte met een glas champagne in de hand, leerde ik mijn eerste les. Een hoogpolig tapijt betreden met stiletto hakken vereist een techniek die ik nog lang niet eigen was. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het celebratie spotten was begonnen. En dat was les twee. Het valt niet mee om beroemdheden te vinden tussen zoveel beroemdheden.

Het moment dat we de theaterzaal konden betreden was daar. Onze gastheren en vrouwen hadden ons op het hart gedrukt zo vroeg mogelijk de zaal te betreden. Want dan kon je nog kiezen. En inderdaad. Behalve de voorste rijen, die gereserveerd waren voor de cast & crew en hun gasten, mochten we gaan zitten waar we wilden. Nou en dan ga je natuurlijk achter de stoelen van Daan en Tekla en Kim en Jacob zitten. Gasten zochten de overige beste stoelen op. Gasten werden naar hun stoelen begeleid. Langzaam begon de zaal vol te lopen. Met onbekende, minder bekende en bekende gasten. Nadat ook de hoofdrolspelers waren gearriveerd en Lieke van Lexmond een korte introductie had gedaan kon de voorstelling beginnen.

De film werd in twee zalen getoond. En zaten wij nu net in de zaal waar de hele cast & crew ook aanwezig was. En Wendy van Dijk en Lucille Werner en Frits Wester en Rene Mioch en Bolkenstein en Herman Koch zelf en Reinout en Dirk Zeelenberg. Wie?...Dirk... je weet wel die dikke uit Divorce.  En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Na de film en het applaus en de opluchting over de reacties vanuit de zaal, werd de hele cast & crew op het podium gevraagd om bloemen en nog meer applaus in ontvangst te nemen. Lieke brabbelde het hele festijn vrolijk aan elkaar en interviewde de hoofdrolspelers, de schrijver en de regisseur. Helaas had niemand Lieke verteld dat je geen gesloten vragen moet stellen tijdens zo'n moment want dan komt het gesprek gewoon echt niet op gang. Maar ook dat mocht de pret niet drukken en was reden te meer om snel aan de borrel te beginnen. Wat we dan ook deden. En daar leerde ik mijn derde les. Een clutch is heel erg glamour maar ontzettend onhandig want je moet zoiets de hele tijd vasthouden. Tot je kramp in je vingers krijgt. Maar goed. Het leven van de rich and famous gaat nu eenmaal niet over rozen.

Beroemd Nederland was tijdens de borrel verwoed aan het netwerken en bijkletsen met collega's. En wij, de rest, wij deden heel erg ons best erbij te horen en te doen alsof we niets anders gewend waren. Wat misschien wel een beetje gelukt is. Maar helaas, de tijd vliegt als je lol hebt en het moment om te gaan was gekomen. Buiten nog even over de rode loper. En terwijl we de straat overstaken richting de parkeergarage leerde ik mijn vierde en laatste les. Nooit met je stiletto hakken in een tramrails gaan staan.

Onderweg naar huis zijn we nog even gestopt bij een benzinepomp om wat te eten. Op twee kaassoufflés en twee glazen wijn red je het nu eenmaal niet.  Je zag de mensen kijken toen Per en ik in ons galakostuum naar binnen liepen en twee KitKat Chunkies kochten.

Wat een fantastische avond.

Het Diner deel 3; Het boek, de Film...

Gisteren avond was het eindelijk zover. De officiële Nederlandse première van de verfilming van het boek 'Het Diner' van Herman Koch. En wij waren erbij.

Natuurlijk hadden we ons huiswerk goed gedaan. Naast uitvoerig de cast and crew te hebben bestudeerd hebben we in de weken voorafgaand aan de première het boek gelezen.

Als je een boek hebt gelezen dat later wordt verfilmd, loop je altijd het risico van teleurstelling. Omdat de karakters van wie je een beeld hebt gevormd niet overeenkomen met dat beeld. Omdat het verhaal van de film niet overeenkomt met dat van het boek. Omdat ze het einde hebben veranderd. Of gewoon omdat het een slechte verfilming is.

Ik weet dat die avond de meningen over de verfilming verdeeld waren. Het applaus vanuit de zaal begon ook niet direct bij de start van de aftiteling maar pas nadat de muziek was afgelopen. Ik verwacht dan ook niet dat het een groot commercieel succes wordt. Maar persoonlijk houd ik wel van dit soort films.

Het verhaal (zowel boek als film) speelt zich grotendeels af in een restaurant. Daar ontmoeten twee broers en hun vrouwen elkaar tijdens een diner. Ze zitten daar eigenlijk om te praten over iets verschrikkelijks wat hun zoons hebben gedaan. Maar niemand durft er over te beginnen. En lange tijd proberen ze er omheen te keuvelen tot het moment daar is dat er niets anders meer te bespreken is dan het onderwerp. Tegelijkertijd is iedereen elkaar aan het aftasten. Wat weet hij of zij en wat willen ze.

De hele avond wordt bekeken door de ogen van Paul. Hij is zowel observant als participant. De scenes in het restaurant worden gedurende de film onderbroken door flashbacks van Paul. Deze gaan over het incident met de zonen maar ook over zijn leven. Paul is een ex onderwijzer met een agressie issue zullen we maar zeggen en zit al een aantal overspannen thuis. Hij kan zich verbaal overal druk om maken maar ook fysiek. Naar mijn mening wordt dat heel goed weergegeven in de film. Jacob Derwigs vertolking van Paul is briljant. Paul is gewoon een vermoeiende en bij vlagen irritante man. Daarnaast heeft hij niet echt een warme relatie met zijn broer. Dat komt prachtig tot uitdrukking in de conversaties aan tafel. De sfeer aan tafel wordt ook steeds grimmiger. Wat ook prachtig wordt ondersteund door de muziek.

Het thema is een thema wat Herman Koch vaker gebruikt in zijn boeken. De relaties tussen mensen, familie en vrienden. Maar met name de relatie tussen ouder en kind. Wat hebben ouders over voor hun kinderen. Wat zijn ze bereid om door de vingers te zien om hun kinderen uit de problemen te helpen. En dan blijkt plotseling niemand te zijn wie hij is en lopen de meningen en gevoelens over wat goed is en wat niet heel erg uit een. Je ziet het tijdens het diner gebeuren, dat mensen van elkaar vervreemd raken. En wie laat nu eigenlijk echt afwijkend gedrag zien. Tekla Reutens metamorfose van stabiele vrouw en moeder naar een leeuwin die werkelijk tot alles in staat is om haar zoon te beschermen is heel mooi om te zien. Hier wijkt de film trowuens wat af van het boek. Het boek heeft een veel minder open einde dan de film. Wat mij betreft stoort het niet. Ik stoorde me veel meer aan de absoluut disfunctionele seksscène aan het begin van de film.

Maar dat moet je zelf maar gaan bekijken. Van mij krijgt de verfilming van 'Het Diner' een 7. En zoals Herman Kock gisteravond zelf zei 'de film maakt je in ieder geval nieuwsgierig naar het boek'. Waarbij hij heel politiek in het midden liet of hij wel of niet tevreden was met het resultaat.

zondag 3 november 2013

Het Diner deel 2; FBLS clutch

Morgen is het zover. Dan stappen Perry en ik op de rode loper van het Tuschinski in Amsterdam om vervolgens naar de première van de film 'het Diner' te kijken. De dresscode voor deze avond is Black Tie. Voor mannen betekent dat smoking, voor vrouwen gala of cocktail. Maar of het nu kort of lang is. De outfit is natuurlijk niet compleet zonder clutch. Een mooi moment om een nieuwe FBLS bag te ontwerpen en te maken.

De FBLS clutch.
Mede mogelijk gemaakt door Toos de Wit.



Nordic Shocking, the Monty Python effect.

Het was druk vandaag met fietsers en wandelaars, op onze MTB route in Herperduin. En om een of andere reden besloten al die mensen onze route achterstevoren te doen. We hadden dus te maken met veel tegenliggers. Bij tegenliggers, met name als deze te voet zijn, moet ik altijd denken aan een moment van een hele tijd geleden. Het zal ook een zondagochtend zijn geweest. Het was in ieder geval mooi helder weer. Mijn vader en ik kwamen de bossen uit fietsen en vervolgde onze weg op een lang, breed pad. Ergens in de verte kwam een groep Nordic Walkers ons tegemoet. Het moet dus al een aantal jaren geleden gebeurt zijn want Nordic Walkers zie je niet zoveel meer in de bossen tegenwoordig. Toen wel. Toen kwam je ze nog bij bosjes tegen. Toen kon je door de Nordic Walkers de bomen niet meer zien.

Nu moet ik even iets kwijt over Nordic Walking is het algemeen en Nordic Walkers in het bijzonder. Die mag ik namelijk niet. Ten eerste vind ik Nordic Walking een zielige poging van de ski industrie om mensen buiten het wintersport seizoen om materiaal te verkopen. Ook mensen die niet eens aan skiën doen. Ook niet tijdens het seizoen. Ten tweede is mijn ervaring dat Nordic Walkers meestal van die keuvelende vrouwtjes zijn die op zondagmorgen niets beters te doen hebben dan in de weg te lopen. Misschien ga ik nu mensen boos maken. Maar dat is mijn mening en ik spreek uit eigen ervaring dat het eerder Nordic Talking en Nordic Sjokking dan Walking is. Ik bedoel maar, waarom heb je stokken nodig om goed te kunnen wandelen. Nee dat Nordic gedoe is niet aan mij besteed.

Maar goed, terug naar die bewust zondagochtend. Die heldere zonnige zondag ochtend op dat brede lange pad. De groep vrouwen in kwestie kwam ons al van verre tegemoet lopen en wij fietsten met een aardig tempo hun kant op. Ik denk dat we zo'n 500 meter (als het niet meer was) van elkaar verwijderd waren. De vrouwen liepen naast elkaar en besloegen de gehele breedte van het pad. Wij waren met zijn tweeën. Er zou een punt komen waarop de vrouwen zich op moesten splitsen om ons erdoor te laten anders zou er een crash plaatsvinden. Dat was in ieder geval mijn gedachte terwijl we elkaar langzaam naderden. Wat zij dachten weet ik eerlijk gezegd niet. Maar ik denk niets want toen we bijna het punt van de crash hadden bereikt gebeurde er iets heel raars. Ze schrokken van ons. sommige vrouwen sprongen zelfs een stukje de lucht in en vluchtten daarna naar de kant van het pas. Met als resultaat dat wij dan toch door konden fietsen. Maar het was echt een heel vreemde gewaarwording.

Op het moment dat het gebeurde moest ik even denken aan een scene uit Monty Python and the Holy Grail. Ons moment in het bos kan ik nooit meer terughalen. Maar deze scene komt heel erg in de buurt. Behalve dan wat er daarna gebeurd natuurlijk.

Kijk en lach en huiver.


http://www.youtube.com/watch?v=GJoM7V54T-c

De week in Instagram; week 44






Week 44 begon nogal stormachtig en eindigde hetzelfde. Gelukkig konden we tussendoor genieten van mooi weer en leuke dingen.

Dinsdag; bouwwerk van de kinderen. Gemaakt van straatstenen. En ik liep toevallig tegen het magazine van Blond aan.

Woensdag; 's morgens binnen picknicken bij opa en oma. 's Middags naar Den Bosch op zoek naar Halloween kleding voor Bo.


Donderdag; het resultaat van een middagje shoppen bij Hoofs in Den Bosch. Spider Brun en Heksje Bo.

Vrijdag en zaterdag stonden in het teken bont. Heel veel bont. De vraag is, is het echt of nep. Houd deze blog in de gaten want eind November kun je in FBLS december issue genieten van nog meer.

Zondag; verjaardag van mijn oom. Wat Den Bosch heeft met Bossche Bollen heeft Loon op Zand met Dikke Lippen.