zaterdag 31 augustus 2013

Be original and have fun

Je trouwdag is een van de mooiste dagen van je leven. Dat zou het in ieder geval moeten zijn. En ik zeg bewust een van de mooiste en niet de mooiste. Dat zou nogal triest zijn voor de rest van je leven.
Zo'n mooie dag wil je vastleggen voor jezelf en voor het nageslacht. De meeste doen dat door middel van een fotoshoot en een trouwalbum. Die ze door een professionele (trouw)fotograaf laten maken. Anderen willen ook graag een film van de hele dag of van het feest. Daar vragen ze dan ome Jan voor, want die heeft een camera en die maakt altijd van die grappige vakantiefilmpjes. Maar ja, ome Jan is ook gast op het feest en die lust graag een borreltje. Nee met die trouwfilm doe je, je familie en vrienden vaak geen plezier.


Maar het kan ook anders. Kijk maar eens naar deze film.

Dit bruidspaar heeft tijdens het feest een slow motion boot neergezet waar alle gasten zich konden laten filmen. De resultaten zijn verrassend, grappig en soms zelfs hilarisch. Een film waar iedereen graag nog eens naar kijkt. Zorg voor een mooie achtergrond en wat attributen waar gasten zich mee kunnen vermaken en het komt vanzelf goed.

Dus, ga je binnenkort trouwen of geef je een ander fabulous feest. Met dit idee ben je echt origineel.

Nog wel een ding.
Wat is dat toch met dat slaan?!




dinsdag 27 augustus 2013

Looper

Looper is een Amerikaanse sciencefictionfilm uit 2012 geschreven en geregisseerd door Rian Johnson. De hoofdrollen worden gespeeld door Bruce Willis, Joseph Gordon-Levitt en Emily Blunt. Looper was de openingsfilm op het Toronto International Film Festival in 2012.
In 2074 is tijdreizen uitgevonden, maar is onmiddellijk verboden. Bovendien heeft trackingtechnologie het bijna onmogelijk gemaakt om vermoorde personen te verbergen. Criminele bazen verwijderen hun slachtoffers door ze terug naar het verleden sturen waar ze doodgeschoten worden door "loopers", ingehuurde moordenaars die betaald worden met zilver. Wanneer het contract van een looper wordt beëindigd, wordt de toekomstige zelf van de looper in kwestie terug naar het verleden gestuurd om doodgeschoten te worden, dit wordt "het sluiten van de loop" genoemd, waarbij ze met goud in plaats van zilver krijgen betaald en met pensioen gaan voor 30 jaar alvorens terug in de tijd worden verzonden om gedood te worden en de hedendaagse looper te betalen.
De film volgt looper Joe een looner die zijn beste vriend verraad om zilver maar uiteindelijk zichzelf gedwongen ziet een edelmoedige daad te stellen om de toekomst van een kleine jongen en zijn moeder zeker te stellen.
Er zijn veel boeken geschreven en films gemaakt over het fenomeen tijdreizen. Maar het concept van looper hierin is uniek. Werd tijdreizen in andere vormen vaak gebruikt door een beperkte groep mensen om de toekomst te veranderen, te verbeteren om grote rampen te voorkomen of geliefden terug te krijgen. In looper wordt een meer realistischer beeld geschept van een verboden techniek die vervolgens illegaal uitgebuit wordt door criminele organisaties. In deze film is niets romantisch te ontdekken aan het terugreizen in de tijd. Het is ook eenrichtingsverkeer. Er wordt niet vooruit gereisd, slechts terug en de reiziger zelf heeft er weinig baat bij. Maar waar de film uiteindelijk over gaat is het doorbreken van een cirkel of in dit geval de loop. En in het geval van Joe zijn er twee mogelijkheden. De egoïstische of de onzelfzuchtige.
Looper is niet het soort Science Fiction film wat je verwacht in dit genre. De nabije en verre toekomst zijn geen hightech werelden. De wereld waarin Joe zich beweegt is een trieste wereld. Staat hij niet in het veld om mensen te vermoorden dan rijd hij rond met zijn vrienden of hangt stoned rond in bars. En ondertussen stapelt het zilver in zijn kelder zich op. Deze desolate sfeer is mooi verfilmd in fletse en, vooral in het begin, trage beelden. Met natuurlijk de nodige actie. Maar deze is enkel functioneel.
Wat de film zo mooi maakt is het menselijke dillema en de vage scheidslijn tussen wat goed is en slecht. En tenslotte is het een film die klopt. Aan het einde van het verhaal is de cirkel rond. Ik heb in ieder geval geen loos ends kunnen ontdekken. Joseph Gordon -Levitt en Bruce Willis spelen prachtig hun rol als jonge en oude Joe. En Emily Blunt is hun natuurlijke tegenhanger. 
Op IMDb krijgt de film een score van 7.5 van de kijkers. De recensenten geven een score van 8.4 waar ik me beter in kan vinden. 

Wie doet er mee!

Na de lancering van FBLS magazine kregen we veel leuke en positieve reacties van mensen om hiermee door te gaan. Aan die wens hebben we voldaan met FBLS party issue. FBLS 40 heeft nu het idee om een december issue uit te brengen. Nu vergt het maken van een tijdschrift veel tijd. Dus dachten we deze keer waarom roepen we niet de hulp in van al die fantastische 20ers, 30ers, 40ers, 50ers, 60ers en ga zo maar verder, die wij kennen en die onze blog volgen, om mee te doen aan deze  nieuwe feestelijke uitgave van FBLS.

Dus vertel ons hoe jij de december maand doorkomt.
Wat ga je doen, waar, met wie, hoe.
Wat doe je 5 december?
Heb je nog leuke cadeau tips voor kinderen of volwassenen of een leuk idee hoe pakjesavond op te luisteren en er net iets anders van te maken dan anders.
Of graaf in je geheugen. Misschien heb je een leuk verhaal over hoe je Sinterklaas en de feestdagen vroeger vierde.

Hoe kom je de kerstdagen door. Ga je uit eten of kook je zelf. Stuur ons die lekkere recepten.
Breng je het door met familie of vrienden of ontvlucht je juist Nederland rond de kerstdagen. Misschien heb je wel een stapel boeken of films klaarliggen. Laat het ons weten.
Hoe ziet jouw huis eruit tijdens deze dagen. Heb je een klassieke kerstboom, binnen of buiten, maak je zelf iets of doe je helemaal niets.
En wat dragen jij, je partner of je kinderen tijdens de feestdagen. Misschien ken je leuke adresjes voor betaalbare feestelijke kleding. Heb je nog feestelijke beauty tips.

En dan natuurlijk oud en nieuw. Ga je uit of vier je de jaarwisseling thuis of misschien een combinatie. Waar ga je naartoe. Misschien wil je hier nog wel reclame voor maken.

Of wat dacht je van een grappige december horoscoop of een leuke column of misschien een leuke fotoreportage of kort verhaal.
Ontwerp of maak je zelf dingen en wil je een prijsvraag uitschrijven en iets van je eigen werk weggeven dan kan dat ook. Mag je ook meteen reclame maken voor jezelf. En wil je alleen reclame maken voor je eigen werk dan kan dat ook. Stuur ons informatie en beeldmateriaal en wij maken er een mooie advertentie van.

Kortom genoeg ideeën om wat over te schrijven of om wat mee te doen en misschien heb je zelf nog een leuk idee. Het hoeft niet lang te zijn. Wat je ook stuurt wij zullen het plaatsen.

Dus, heb je altijd al voor een glossy magazine willen schrijven of vind je dat je gewoon iets leuks te delen hebt dan is dit je kans.
Stuur je inbreng (tekst en/of foto's) uiterlijk 1 november naar saskia@sasperdsign.nl en het komt helemaal goed.Krijgen we genoeg response dan wordt FBLS december issue 1 december geplaatst op deze blog.

Ik wacht jullie enthousiaste reacties met spanning af.

donderdag 22 augustus 2013

Gijp

Als je, zoals ik, op een afdeling werkt met bijna alleen maar mannen bij wie voetbal bovenaan het lijstje staat van meest populaire gespreksonderwerp. Dan moet je jezelf af en toe van je goede kant laten zien. Tijdens het seizoen de competitie volgen is geen optie. Want er zijn zoveel competities dat het voetbal seizoen tegenwoordig het hele jaar duurt. Daar heb ik allemaal geen tijd voor. Nog even los van de EK's en WK's. We hebben de voor competitie, de nacompetitie, de beker, UEFA en dan heb ik het nog niet over al die competities in het buitenland waar onze 'toptalenten' voor te veel geld hun vrije tijd besteden. Maar ik lees tegenwoordig de Volkskrant digitaal en ja ook de sportpagina. Dus vandaar dat ik weet dat PSV een nieuw jong veelbelovend team heeft en dat Feyenoord de eerste drie wedstrijden heeft verloren en Ajax. Over Ajax wordt ik door mijn schoonbroer wel op de hoogte gehouden.

Voetbal is echter niet alleen op tv of in de krant. Er worden ook nog boeken geschreven over voetbal. En over voetballers of ex-voetballers. De dag voor onze vakantie naar Spanje kreeg ik van een mannelijke collega, uiteraard, de digitale versie van Gijp. Ik was op dat moment Inferno van Dan Brown aan het lezen. Persoonlijk vond ik het nogal een desillusie. Maar een boek waar ik aan begonnen ben niet uitlezen is voor mij geen optie. Dus heb ik mij naar de laatste bladzijde geworsteld en daar aangekomen was ik toe aan iets luchtigs. In mijn optiek zou het boek over Rene van der Gijp daar prima aan voldoen. Niets was minder waar.

Ik had niet zoveel met Rene van der Gijp. Eerlijk gezegd kende ik hem alleen maar van het sportprogramma VI. Naar mijn mening een ouwe jongens krentenbrood programma waar volwassen kinderen elkaar een uur lang zaten te dissen en zaten te roddelen met als hoofdonderwerp voetbal. Hoogst irritant vond ik het. En echt, ik heb mijn best gedaan om het te waarderen. Blijkbaar dacht het Nederlandse publiek hier anders over aangezien ze in 2012 de Televizier-Ring hebben gewonnen. Smaken verschillen nu eenmaal.

Het boek Gijp bleef me boeien. Moest ik bij Inferno mezelf er iedere keer toe zetten weer een bladzijde te lezen. Gijp kon ik moeilijk wegleggen. Ik hoorde hem bij wijze van spreken praten en lachen en raakte gefascineerd door zijn complexe persoonlijkheid. Hij lijkt een heel onbezorgd persoon die zich nergens iets van aantrekt en lekker zijn eigen gang gaat. Een zondagskind. Uber relaxt zullen we maar zeggen. Heel anders dan de gemiddeld gestreste figuur die ikzelf ben. Al denk ik dat ik uiteindelijk wel beter in balans ben. Daarnaast vond ik zijn verklaring over het succes van VI heel verhelderend. Dat het zelfs voor vrouwen voetbal toegankelijk maakt. Misschien ga ik het toch nog een kans geven.

Maar wat bij mij het meeste is blijven hangen is zijn kijk op het spel voetbal. Je kunt het spel bestuderen, analyseren, interpreteren, jezelf een slag in de ronde trainen en er allerlei theorieën op los laten. Uiteindelijk blijft het een kwestie van geluk. Wat dat betreft hebben we daar dezelfde mening over. En dat schept dan meteen een band.

Ik snap nog steeds niet hoe mannen zoveel kunnen praten over voetbal. Geniet gewoon van het spel en denk er niet teveel over na zou ik zeggen. Dat scheelt ook een hoop geweld en vandalisme. Maar Gijp is wat mij betreft een echte aanrader. Ook voor vrouwen.


dinsdag 13 augustus 2013

Drive


Amerikaanse film uit 2011 van Nicolas Winding Refn met in de hoofdrol Ryan Gosling. 


Drive gaat over een stuntman/automonteur (Driver). Hij verdient bij als chauffeur van een bende overvallers. Wanneer hij zijn buurvrouw Irene ontmoet, wordt hij verliefd op haar. Als haar man terugkomt uit de gevangenis met een grote schuld zal Driver alles op alles zetten om Irene en haar zoon veilig te houden. Dit draait uit op een mislukte overval en de dood van Irenes man. De opdrachtgevers van de overval gaan vervolgens achter Driver aan om het geld terug te krijgen en schuwen daarbij geen geweld. 


Driver lijkt een introverte, stille, teruggetrokken bijna verlegen man . Zijn baan als stuntman lijkt daardoor tegenstrijdig met zijn karakter. Maar hij is tegelijkertijd ook autoritair en weet precies wat hij wil en waar hij mee bezig is. Tot zijn grote liefde in gevaar komt en bij hem letterlijk alle remmen los gaan en zijn gewelddadige trekjes naar boven komen. Zijn drang om Irene te helpen en te redden drijven haar echter steeds verder weg van hem. 


Het geweld komt voor de kijker plotseling en als een schok, zoals het ook door de hoofdpersonen  wordt ervaren. Het is excessief en tegelijkertijd realistisch. Geen mooie gecoördineerde vecht scenes. Geen eindeloos geren achter elkaar aan, rollen over wagens of springen over hekken. Het komt zoals het komt, keihard en dodelijk. 


De beelden, de stiltes, de muziek, de trage verfilming en de soms minimalistische dialogen creëren een bijna surrealistische sfeer. Daarnaast wordt de spanning prachtig opgebouwd naar een einde waarvan je weet dat dit nooit goed kan zijn. Ook al hoop je dat het anders is. 


Op IMDb scoort de film een 7.9 (Metascore 78) en daar kan ik me wel in vinden. Wat mij betreft zelfs nog aan de lage kant. Een dikke 8 voor mij. Advies is dan ook KIJKEN.
















OAT, Cradle to Cradle

Ik heb gisteren een echte impuls aankoop gedaan. En vandaag kwam het binnen. Een tas. Net terug van vakantie, waar ik ook een tas heb gekocht maar dat was vooral noodgedwongen, liep ik online tegen dit prachtexemplaar aan terwijl ik mijn mailbox aan het doorspitten was. Het pleit voor me dat ik de tas in de uitverkoop heb gekocht. Technisch gezien heb ik dus geld bespaard (vrouwen snappen deze theorie, mannen niet). Bovendien had ik deze kleur en dit model nog niet (dit snappen mannen ook niet). Blauw is helemaal hot aankomende winter. Dus dat kwam mooi uit. Over het model moet ik nog even nadenken. Het lijkt op het eerste gezicht niet zo handig. Dus dat gaan we nog testen. Maar er is nog een andere veel belangrijkere reden waarom ik de tas gekocht heb. En daarmee is het al veel minder impulsief. Het verhaal of eigenlijk de ideologie achter deze tas maakte me namelijk nieuwsgierig. 
Dit is een OAT tas. OAT is eigenlijk een schoenenmerk dat in 2011 haar eerste collectie heeft uitgebracht. Het is in  2008 opgericht door de Nederlander Christiaan Maats. OAT ontwikkelt biologisch afbreekbare design schoenen. Bijvoorbeeld sneakers van afbreekbaar leer. In de tong van de schoen zit een zakje met zaadjes verborgen. Het idee is, dat als je de schoenen niet meer wilt, dat je deze dan in de grond plant. De gebruikte materialen zijn biologisch afbreekbaar en worden dus teruggegeven aan de natuur. De zaadjes in het zakje in de geplante schoen komen uit. En jij krijgt en een mooie bos wilde bloemen voor terug. Cradle to cradle heet deze nieuwe trend. Wat we nemen van onze aarde geven we weer terug aan onze aarde. Een mooi initiatief en sinds 2012 hebben ze dus ook deze tassenlijn. Ironisch, of komisch genoeg hebben ze de tas de vorm gegeven van een plastic tas. Maar dan wel van een mooie kwaliteit leer. Ontwikkeld in samenwerking met Koninklijke Hulshof Leerlooierijen in Lichtenvoorde. Ook bij dit product zit aan de binnenkant een vakje met daarin een zakje met zaad. Dus mocht ik ooit genoeg krijgen van deze tas dan mag ik hem begraven en bloeit er nog wat moois uit. 
Wat mij betreft beschouw ik deze tas dan ook niet als een overbodige impuls aankoop maar als een investering in de toekomst en in een product van Nederlandse bodem.